Olivier

Na een wijntje aan de bar van het café nemen we plaats in het restaurant. Het is alsof je gaat dineren in een schilderij van Henri de Toulouse-Lautrec:  het heeft de ontspannen ambiance van Franse bistro’s uit de jaren ’30.

Na het aperitief krijgen we een zeer uitgebreide menukaart met Franse specialiteiten. Het kost de nodige moeite om een keuze te maken maar na enige tijd bestellen we bij onze gastheer. Vrij vlot daarna komt hij terug om te vertellen dat de roodbaars helaas op is. Hij oppert gelijk een prima alternatief, de zeebaars. Het kan altijd gebeuren dat een gerecht niet voorradig is, maar goede service is een stap vooruit denken en het is prettig als dit soort dingen gemeld wordt bij  het overhandigen van de menukaart.  Maar we gaan akkoord en vervolgen ons gesprek.

De voorgerechten worden geserveerd. Met de klok mee: salade van geroosterde eend en gegrilde kipfilet met gember en verse koriander, gebakken geitenkaas met gegaarde pompoen en een pruimendressing en Assiette Olivier. Het laatste gerecht is een selectie van specialiteiten van de Chef, waaronder een rundercarpaccio met een verfijnde balsamico – truffelcrème, garnalen en surimi met een frisse appelsalade en tonijntartaar met een zachte mierikswortelmayonaise.

De voorgerechten zien er prachtig uit en smaken voortreffelijk. De hoofdgerechten die volgen zijn eveneens plaatjes. De op de huid gebakken zeebaars en de tournedos zijn complimenten waard. Als dessert nemen we een flensje met Grand Marnier, kaneelijs en gekarameliseerde appeltjes. Een voortreffelijke afsluiter van het diner.

Een espresso maakt de avond compleet. Vergeten en vergeven is de gemiste roodbaars. Lekker gegeten, vriendelijke bediening en een romantische atmosfeer. Henri de Toulouse-Lautrec zou zeer tevreden zijn als hij deze avond had kunnen geschilderd.